Waarom een breuk zoveel pijn doet

Door het team van Irresistible Romance4 min. leestijd

Velen van ons herinneren zich die eerste pijnlijke breuk als tiener nog. Het voelt alsof iemand je hart zo uit je borst heeft gerukt.

Wordt het uitmaken ooit makkelijker?

Misschien…

Op een gegeven moment leren we omgaan met de teleurstelling als het eindigt met iemand met wie we iets hebben. Het is niet altijd het einde van de wereld.

En toch kan het zo voelen, ook als volwassene en je hele leven lang.

Uit elkaar gaan kan een van de pijnlijkste ervaringen in je leven zijn, of het nu na een korte, hartstochtelijke affaire is of na een huwelijk van tien jaar.

Waarom doet het zoveel pijn?

Het is lichamelijk en biologisch!

Schrijver Dean Burnett legt in zijn boek The Idiot Brain uit wat er in onze hersenen gebeurt.

Hij zegt dat mensen “voorgeprogrammeerd” zijn om monogame liefdesrelaties te zoeken en vast te houden.

Nu zullen sommige mensen het daar niet mee eens zijn, omdat ze zelf liever van bloem tot bloem fladderen.

Maar meestal zoeken mensen naar “de ware”. We willen verliefd worden.

Het is een enorme roes, alsof je een nieuwe drug hebt ontdekt.

En eigenlijk is het ook net een drug! Burnett legt uit dat bepaalde kenmerken reacties oproepen die lijken op die van drugs, iets wat wij aantrekkingskracht noemen.

Vrouwen houden van gezichtshaar bij mannen. En mannen houden van de rondingen en het lange haar van vrouwen.

Het gaat natuurlijk nog veel dieper dan dat.

De pijn van een breuk gaat niet over het verliezen van iemand met wie we lol hadden, zoals bij een losse scharrel.

Bij een breuk gaat het om een gebroken hart, omdat we een heel sterke emotionele band met iemand anders hebben opgebouwd.

Verliefd worden verandert de chemie in onze hersenen!

Als verliefde mensen foto’s zien van hun geliefde, lichten de insula, de voorste gordelwinding (anterior cingulate cortex), de nucleus caudatus en het putamen allemaal op.

En we kennen allemaal dat blije gevoel als we iemand zien voor wie we gevoelens hebben, of met wie we net een relatie hebben.

Er komt dopamine vrij en daarna oxytocine, dat vaak het liefdeshormoon wordt genoemd.

Wist je dat een knuffel een vrouw een flinke dosis gelukshormonen geeft? Het is zelfs goed voor haar gezondheid.

Als we verliefd zijn, krijgen we dus een stroom van gelukshormonen binnen die verslavend werken, en eigenlijk raken we verslaafd.

En als die persoon ons dan verlaat, pakt hij of zij onze drug van ons af.

We krijgen lichamelijke klachten!

Daarom voelt het alsof ons hart zoveel pijn doet.

Het draait om een band.

We zijn net iemand kwijtgeraakt met wie we plezier hadden, met wie we dingen deelden, met wie we tijd doorbrachten en met wie we een band hadden.

Zelfs als die band kort was of niet eens echt, zoals bij een verliefdheid of liefde die niet beantwoord werd, kunnen we de pijnlijke gevoelens van een breuk doormaken als die persoon uit ons leven verdwijnt.

Bovendien is een breuk een vorm van afwijzing. En omdat de relatie ons zo gelukkig maakte, is het een heel pijnlijke afwijzing.

We hebben ons echt opengesteld!

We waren eerlijk en lieten het diepste van onszelf zien.

Een nieuwe liefde voelt alsof je je zielsverwant hebt gevonden, en je denkt dat je misschien je leven gaat delen met deze geweldige nieuwe persoon.

Je verliest dus een droom en een werkelijkheid die je heel graag wilde.

Afwijzing betekende vroeger de dood…

Misschien is het zelfs biologisch. Kijk, lang geleden, toen we holbewoners waren en later in dorpen woonden, kon afwijzing door je eigen groep de dood betekenen.

Je verloor hun gezelschap en bescherming. Misschien verloor je ook je voedselbron en de middelen om te overleven.

Het was dus iets verschrikkelijks.

Tegenwoordig zijn we nog steeds bang voor afwijzing alsof het ons zou kunnen doden. Dat doet het niet, in elk geval niet lichamelijk!

Hoe je omgaat met een gebroken hart na een breuk

Hoe ga je dan om met al die emoties en natuurlijke reacties? Kunnen we iets doen aan alle pijn die we voelen bij een breuk?

Nou, we hebben een lichamelijke, natuurlijke reactie, maar zo gaat het met veel dingen in het leven.

We kunnen nog steeds kiezen hoe we op die gevoelens reageren. Niemand zal tegen je zeggen dat je je er “maar overheen moet zetten”, denk ik omdat we allemaal begrijpen hoe erg het is.

Het is oké om te rouwen.

Zelfs als de relatie maar twee weken duurde, heb je nog steeds pijn.

Het lijkt niet logisch, maar zoals we nu gezien hebben, heeft het te maken met onze biologie en de stofjes in onze hersenen.

Ben je ooit een kans misgelopen, of iets wat je dacht te krijgen? Dat doet heel veel pijn, ook al had je alleen maar hoop, en is dat het enige wat je verliest.

Gun jezelf dus wat tijd om te erkennen dat je iets bent kwijtgeraakt en dat je tijd nodig hebt om te helen.

Zoek steun bij vriendinnen, en probeer, als het weer lukt, de deur uit te gaan om iets te doen.

Tijd heelt alle wonden, zeggen ze. Bij de meeste breuken klopt dat ook.

Het is geen “kleinigheid” om door te maken, maar mensen komen er echt doorheen en bereiken het punt waarop ze weer gelukkig kunnen zijn en opnieuw naar liefde kunnen zoeken.

Hopelijk helpt het je, nu je dat weet en ook begrijpt waarom een breuk zo zwaar is, om door de moeilijke fases heen te komen tot je er weer bovenop bent.

Mannen voelen zich verraden als jij dit weet…

Bekijk je gratis presentatie

Een vrouw die op een tablet leest met een kop thee

Ontvang je gratis lidmaatschap van Irresistible Romance

Inclusief een gratis rapport, plus een nieuwsbriefreeks met relatietips en meer...

De e-mails die je ontvangt zijn in het Engels.

We houden je e-mailadres volledig privé (privacy)