Dlaczego rozstanie tak bardzo boli

Wiele z nas pamięta swoje pierwsze bolesne rozstanie z czasów nastoletnich. Czułyśmy się, jakby ktoś wyrwał nam serce z piersi.
Czy z czasem rozstania stają się łatwiejsze?
Może…
W pewnym momencie uczymy się radzić sobie z rozczarowaniem, kiedy spotykamy się z kimś i to się kończy. Nie zawsze jest to koniec świata.
A jednak można się tak poczuć, także w dorosłym życiu i na każdym jego etapie.
Rozstanie może być jednym z najboleśniejszych przeżyć w życiu, niezależnie od tego, czy kończy się krótki, namiętny romans, czy małżeństwo, które trwało dziesięć lat.
Dlaczego to tak strasznie boli?
To sprawa ciała i biologii!
Dean Burnett wyjaśnia, co dzieje się wtedy w mózgu, w swojej książce „Idiotyczny mózg” (The Idiot Brain).
Pisze, że ludzie są „zaprogramowani”, żeby szukać monogamicznych związków i je utrzymywać.
Niektórzy się z tym nie zgodzą, bo sami wolą skakać z kwiatka na kwiatek.
Ale większość z nas szuka „tego jedynego”. Chcemy się zakochać.
To ogromny haj, jak odkrycie nowego narkotyku.
I faktycznie działa to jak narkotyk! Burnett wyjaśnia, że pewne cechy wywołują w nas reakcje podobne do tych po narkotykach, a my nazywamy to pociągiem.
Kobiety lubią zarost u mężczyzn. A mężczyźni lubią kobiece krągłości i długie włosy.
Oczywiście sięga to dużo głębiej.
Ból po rozstaniu nie polega na tym, że tracimy kogoś, z kim dobrze się bawiłyśmy, jeśli to był tylko przelotny romans.
Rozstania łamią serca, bo zbudowałyśmy z drugą osobą bardzo silną więź emocjonalną.
Zakochanie zmienia chemię naszego mózgu!
Kiedy zakochani oglądają zdjęcia ukochanej osoby, w ich mózgu uaktywniają się wyspa, przednia kora zakrętu obręczy, jądro ogoniaste i skorupa.
I każda z nas zna to radosne uczucie, kiedy widzimy kogoś, do kogo coś czujemy albo z kim dopiero zaczęłyśmy się spotykać.
Jest dopamina, a potem oksytocyna, często nazywana hormonem miłości.
Czy wiesz, że przytulenie kobiety daje jej zastrzyk hormonów szczęścia? To naprawdę dobre dla jej zdrowia.
Więc kiedy jesteśmy zakochane, zalewa nas fala hormonów szczęścia, które uzależniają, i właściwie się od nich uzależniamy.
A kiedy ta osoba od nas odchodzi, zabiera nam nasz narkotyk.
Pojawiają się objawy fizyczne!
Dlatego mamy wrażenie, że serce boli nas tak bardzo.
Chodzi o więź.
Właśnie straciłyśmy kogoś, z kim się dobrze bawiłyśmy, z kim się wszystkim dzieliłyśmy, z kim spędzałyśmy czas i z kim się związałyśmy.
Nawet jeśli ta więź była krótka albo wcale nie była prawdziwa, jak przy zauroczeniu czy nieodwzajemnionej miłości, możemy przechodzić przez bolesne uczucia jak po rozstaniu, jeśli ta osoba znika z naszego życia.
Do tego wszystkiego rozstanie jest formą odrzucenia. A ponieważ związek dawał nam tyle szczęścia, to odrzucenie bardzo boli.
Naprawdę się otworzyłyśmy!
Byłyśmy szczere i obnażyłyśmy duszę.
Nowa miłość jest jak znalezienie bratniej duszy i myślisz, że może spędzisz życie z tą wspaniałą nową osobą.
Więc tracisz marzenie i rzeczywistość, których naprawdę pragnęłaś.
Kiedyś odrzucenie oznaczało śmierć…
To może być nawet coś biologicznego. Widzisz, dawno temu, kiedy byliśmy jaskiniowcami, a potem mieszkaliśmy w wioskach, odrzucenie przez swoich mogło oznaczać śmierć.
Traciło się ich towarzystwo i poczucie bezpieczeństwa. Mogło się stracić dostęp do jedzenia i narzędzi potrzebnych do przetrwania.
Więc było to coś strasznego.
Dziś nadal boimy się odrzucenia tak, jakby mogło nas zabić. A nie zabija, przynajmniej nie fizycznie!
Jak sobie poradzić ze złamanym sercem po rozstaniu
Jak więc poradzić sobie z tymi wszystkimi emocjami i naturalnymi reakcjami? Czy możemy coś zrobić z całym tym bólem po rozstaniu?
Cóż, to fizyczna, naturalna reakcja, ale tak jest z wieloma rzeczami w życiu.
Wciąż możemy wybrać, jak zareagujemy na te uczucia. Nikt ci nie powie „otrząśnij się i idź dalej”, chyba dlatego, że wszyscy rozumiemy, jak bardzo to boli.
Masz prawo przeżyć żałobę.
Nawet jeśli związek trwał dwa tygodnie, nadal cierpisz.
Nie wydaje się to racjonalne, ale jak już wiemy, ma to związek z naszą biologią i chemią mózgu.
Czy kiedyś straciłaś jakąś szansę albo coś, co miałaś nadzieję dostać? To bardzo boli, choć miałaś tylko nadzieję i tylko ją tracisz.
Daj więc sobie trochę czasu, żeby przyznać, że coś straciłaś i potrzebujesz czasu, żeby się z tego wyleczyć.
Szukaj wsparcia u przyjaciół, a kiedy będziesz w stanie, spróbuj gdzieś wyjść i czymś się zająć.
Mówi się, że czas leczy rany. Przy większości rozstań to prawda.
To nie jest „drobnostka”, ale ludzie naprawdę wychodzą z tego na drugą stronę, gdzie znowu mogą być szczęśliwi i szukać miłości.
Mam nadzieję, że ta wiedza, a także to, dlaczego rozstania są takie trudne, pomoże ci przejść przez najgorsze etapy i dotrzeć na drugą stronę.




